Przerwa-Tetmajer, Kazimierz Lubię, kiedy kobieta... Kozioł, Paweł Niedziałkowska, Marta Fundacja Nowoczesna Polska Modernizm Liryka Wiersz Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lubie-kiedy-kobieta Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethnera i Wolffa, Warszawa-Kraków 1897 Domena publiczna - Kazimierz Przerwa-Tetmajer zm. 1940 1940 xml text text 2010-10-12 L pol Kazimierz Przerwa-Tetmajer Lubię, kiedy kobieta... Lubię, kiedy kobieta omdlewa w objęciu,/ Kiedy w lubieżnym zwisa przez ramię przegięciu,/ PożądanieGdy jej oczy zachodzą mgłą, twarz cała blednie,/ I wargi się wilgotne rozchylą bezwiednie. Lubię, kiedy ją rozkosz i żądza oniemi,/ Gdy wpija się w ramiona palcami drżącemi,/ Gdy krótkim, urywanym oddycha oddechem,/ I oddaje się cała z mdlejącym uśmiechem. WstydI lubię ten wstyd, co się kobiecie zabrania/ Przyznać, że czuje rozkosz, że moc pożądania/ Zwalcza ją, a sycenie żądzy oszaleniaoszaleniać (neol.) --- czynić szalonym.,/ Gdy szuka ust, a lęka się słów i spojrzenia. Poeta, MizoginiaLubię to --- i tę chwilę lubię, gdy koło mnie/ Wyczerpana, zmęczona leży nieprzytomnie,/ A myśl moja już od niej wybiega skrzydlata/ W nieskończone przestrzenie nieziemskiego świata.