Adam Asnyk Między nami nic nie było Między nami nic nie było!/ Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych!/ Nic nas z sobą nie łączyło ---/ Prócz wiosennych marzeń zdradnych; Prócz tych woni, barw i blasków,/ Unoszących się w przestrzeni;/ Prócz szumiących śpiewem lasków/ I tej świeżej łąk zieleni; Prócz tych kaskad i potoków,/ Zraszających każdy parów,/ Prócz girlandy tęcz, obłoków,/ Prócz natury słodkich czarów; Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,/ Z których serce zachwyt piło;/ Prócz pierwiosnków i powojów,---/ Między nami nic nie było!